Zaterdag 14 november 2009 deden de Notenkrakers o.l.v. Nynke Jaarsma mee aan het federatiefestival in de Gearrhing te Parrega. Dertien orkesten hadden zich aangemeld. Vlak voor de intocht van Sinterklaas moesten we (als derde) optreden.

Een deel van de Notenkrakers was al even eerder gekomen om Excelsior Parrega (als eerste) te horen. De vaste dirigente Willy Krol was met zwangerschapsverlof en Nynke verving haar. Omdat Excelsior ook op de donderdagavond oefent werd na de zomervakantie onze begintijd (met instemming van de Notenkrakers) nl een half uur vervroegd. Nu waren we natuurlijk nieuwsgierig naar het resultaat daarvan.

Omdat iedere Notenkraker (inclusief dirigente) zijn eigen fans had meegenomen speelden de eerste drie orkesten voor een goed gevulde zaal. Na het optreden van Parrega konden wij in de school inspelen en afstemmen. Daarna waren we er klaar voor. Jammer dat Marte en Trees er wegens ziekte niet bij konden zijn. We hadden er zin in!

Odessa kwam als piloot met twee stewardessen Hanna en Anna Marieke op en stelden “De Notenkrakers” (als ruimtevaarders verkleed) voor. Zij namen de toehoorders mee op een reis rond de aarde, naar het idee van Judith.

Het eerste stuk… Cosmic Comrades is geïnspireerd op de ontmoeting in de ruimte tussen het Russische ruimtestation Mir en de Amerikaanse Spaceshuttle. Bij het orkest “De Notenkrakers” komen ook twee groepen bij elkaar : de oudere jongeren uit Makkum… en de echte jeugd uit Makkum… Als laatste dit jaar aan boord gekomen zijn: Elbrich (met gebroken pink), Lobke, Mattie, Jelien en Froukje… en Sandra, maar die was verhinderd vanwege een belangrijke taak in het grote Spaanse bisschoppelijke gebeuren.

De beide groepen, jong en iets ouder, komen samen door de muziek. En wie zorgt ervoor dat deze koppeling succesvol verloopt? Applaus voor onze dirigente: Nynke Jaarsma.

We openden met Cosmic Comrades van James L. Hosay en aan boord van het Notenkrakersruimtestation worden de volgende nummers aangekondigd: Muziek uit vele lichtjaren geleden… toen Nynke en de andere oudere jongeren nog jong waren (Lay all your love on me – ABBA, arr. Frank Bernaerts) en muziek, die we zo wonderlijk mooi bij ons Notenkrakers vinden passen. We weten niet hoe dat komt.. Komt het door de trillers in de fluiten?? Komt het door de opzwepende dynamiek? Waarom dit een mooi stuk is… blijft een beetje Misterioso (van Steve Hodges).

Wanneer wij aan het repeteren zijn haalt Nynke echt alles uit de kast om ons duidelijk te maken HOE we iets moeten spelen. Ze gebruikt haar stok en haar handen… Men kan het aan haar rug niet zien, maar wij zien natuurlijk ook haar gezicht… en dan weten wij wel hoe laat het is. Ze leert ons ook tellen… en vraagt dan: “Hoe lang duurt een noot van 5 tellen?” (Vijf! ) Dat ligt natuurlijk allemaal voor de hand, maar soms moeten we ook spelen alsof we eikeltjes aan het gooien zijn! We zijn benieuwd of de mensen in de zaal de eikeltjes hebben kunnen horen in het prachtige Amberwood Overture van Anne McGinty.

We zijn ondertussen aangekomen bij de laatste omwenteling om de aarde en na zo’n lange reis is het ook wel weer fijn om naar huis te gaan. We dachten hierboven lekker ver bij het Mexicaanse griepvirus vandaan te zitten. Helaas vlogen we toen net boven Mexico… en speelden we Mexican Holiday van Philip Sparke.

De terugkeer naar aarde verliep door de koortsige bemanning iets minder soepel dan we gewend waren en soms kon men horen dat het even spannend werd. Men moest de riemen vastmaken en blijven zitten totdat de dirigente iedereen weer veilig aan de grond heeft gezet op vliegveld Paraguay.

Men werd bedankt voor de komst en we sloten af met Ranger Rock van Brian Connery, waarbij we letterlijk en figuurlijk van links naar rechts en van hoog naar laag gingen.

Daarna liep de zaal leeg, want iedereen wilde natuurlijk Sint Nicolaas inhalen. Na de pauze zette Excelsior – Burgwerd e.o. een goed optreden neer. Zij speelden dit keer o.l.v. Sjoerd de Boer, die Fokje de Haan verving, ook al vanwege zwangerschapsverlof. Zij was aanwezig met baby Wietze, die het allemaal geluidloos aanhoorde. King Arthur van Kees Schonenbeek maakte indruk en Fokje vertelde dat dat een jeugdwerk is. Wat is er toch leuke muziek voor de jeugd geschreven!!!

Na het optreden van Wubbenus Jacobs uit Arum viel Witmarsum uit i.v.m. verplichtingen aan Sinterklaas. Wij zijn toen naar huis gegaan om te eten, maar vanaf half zeven luisterde ik naar Asaf Lollum met het shantykoor Sterk Spul. Vervolgens Oranje - Bolsward, Eensgezindheid – Tjerkwerd o.l.v. fluitdocente Jeanette Valkema, waar we Hallelujaan Ebe Brander mee zagen spelen, Greide Brass - Spannum, OKK – Kimswerd. In alle orkesten zaten wel bekenden en klasgenoten van Notenkrakers.

Maar toen als klap op de vuurpijl Hosanna – Wons o.l.v. Dirk Lautenbach. Ineke Dijkstra (ook een Hallelujaan) zong daarbij met veel gevoel Ben van Michael Jackson en spetterde samen met Bart Hooghiemstra op de basgitaar in Mack the knife van Kurt Weil, beiden arrangementen van, jawel, Nynke Jaarsma. De jeugd (en ook de wat oudere jeugd) van de Notenkrakers hebben van dat optreden genoten, al hadden ze wat moeite om tot zo laat op te blijven. Maar het was het waard, want daarna kwam nog de prijsuitreiking en wat bleek….

De Notenkrakers hadden de 3^e prijs van de publiekjury gekregen! Bij de uitreiking van de prijs door Sietze Bosma kregen we de vermelding dat naast de leuke presentatie ook de muziek van goede kwaliteit was. Naast een joekel van een beker kregen we het juryrapport mee.

De tweede prijs ging naar Excelsior – Burgwerd en de 1^e naar Asaf – Lollum.

De eerste prijs van de vakjury ging naar Excelsior – Schraard.

De Notenkrakers bedanken alle fans en hopen iedereen volgend jaar weer te begroeten!

Marianne