Na niet al te lange tijd staat Syb bij je op de stoep met een verslaggeefster naast zich. Hoe moeilijk kan het zijn ...!

Zo moet het ongeveer gegaan zijn de afgelopen paar dagen.

Ik kreeg tijdens de wekelijkse drumbandrepetitie (woe. 19 okt.) een sms-je van de voorzitster met de vraag of ik de volgende morgen vroeg een live-optreden van Syb van der Ploeg (inderdaad van De Kast) wilde bijwonen. Plaats van handeling: bij haar in de huiskamer ...!

Eerlijk gezegd ben ik soms wel eens bezorgd over onze voorzitster, maar deze keer was mijn bezorgdheid toch behoorlijk groot. Voor mij een reden om de volgende dag in alle vroegte op de fiets richting het huisadres van Tjalda te gaan. Daar aangekomen bleek dat niet alleen ik, maar velen met mij, de zaak toch niet geheel vertrouwden.

Op dit vroege tijdstip, het was nog geen 8.00 uur, zat de huiskamer flink vol met familieleden, vriendinnen en buurvrouwen. De tantezeggers (logés) uit Den Haag waren noch in pyjama. Het waren wel allemaal fans van Syb en zijn Kast overigens!

We raakten aan de praat en voor een ieder was er koffie met wat lekkers. Op de tafel lagen cd's van De Kast te wachten op een handtekening!

Na een goed kwartier hield een reportagewagen van Omrop Fryslân stil bij huisnummer 11. Zou het dan toch waar zijn? Even later stopt een tweede auto met daarin Syb, Peter en hun gitaren. Binnen nu en een halfuur zou er inderdaad een live-optreden volgen op de radio.

Syb en Peter werden van harte welkom geheten, gingen de genodigden langs en lieten zich de koffie met cake ook goed smaken. Het werd al snel gezellig. De eerste handtekeningen werden gezet en menige foto's en filmpjes werden gemaakt. Ik zou eens op Joep Tjoep kijken als ik u was!

Toch eerst maar even oefenen voordat we ‘live' gaan. De gitaren werden gestemd en het nummer ‘Een teken van leven' werd ingezet. Het refrein moest worden meegezongen door de aanwezigen. De tantezeggers zaten genoeglijk onder de tafel met hun Hamertje-Tik! Het klonk allemaal prima. U, en met u geheel Fryslân, heeft er echter niet van mee kunnen genieten. Ons gezamenlijk optreden heeft de live-uitzending niet gehaald.

Een seintje van de verslaggeefster volgt. Nog 5 minuten voor we de lucht in gaan! Spannend. Nog effe een slok koffie en wat water voor Syb. De gitaar en de stem worden nogmaals op elkaar afgestemd.

Vijf, vier, drie, twee, één ... we zijn On Air! Eerst een kort interview met Tjalda over wie er op dit achterlijk vroege uur bij haar in de kamer zitten. Hierna is het tijd voor Syb en Peter. Het nummer ‘Eltse Grins Foarby' wordt ten gehore gebracht. Ik vind het knap om voor de vuist weg met slechts de begeleiding van een gitaar zo uit te kunnen halen en een zuivere krachtige stem op te kunnen zetten. Menig toeschouwer was dan ook onder de indruk. Een gewaardeerd applaus volgde na afloop. De reporter ging nog even snel langs de toehoorders voor een korte reactie en hiermee was de happening al weer ten einde. Het normale leven in huize De Witte kon worden hervat.

Hierna ging ieder al snel zijn/haar eigen weg. Voor Syb en Peter zou een lange dag volgen. Het derde optreden deze morgen (ze waren vóór Bolsward al in Burgwerd geweest) zou in Dedgum zijn beslag krijgen.

Op de vraag of de voorzitster nog wat heeft kunnen regelen voor wat betreft een speciaal optreden met ons harmonieorkest, moet ik helaas het antwoord schuldig blijven. Ik moest richting werk, voordat ze bij de nieuwe gemeente ongerust werden!